มูลนิธิฟรีดิช เนามันเพื่อเสรีภาพได้จัดทำดัชนีชี้วัดเสรีภาพในเอเชียขึ้นใหม่ บารอมิเตอร์วัดเสรีภาพในเอเชียประจำปี 2009 จะพิจารณาจากสิทธิ 3 ประการ อันได้แก่ สิทธิทางการเมือง กฎหมายและเศรษฐกิจ การวิเคราะห์ตัวชี้วัดอิสระภาพในแต่ละประเทศในภูมิภาคเอเชียแต่ละประเทศอ้างอิงจากแหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือได้ ผลวิเคราะห์ที่ได้ส่วนมากจะสอดคล้องกับดัชนีหลักอื่นๆขององค์กรต่างๆ อาทิ องค์การฟรีดอมเฮาส์ (The Freedom House) และองค์การเสรีภาพทางเศรษฐกิจของโลก (The Economic Freedom of the World) อย่างไรก็ดี ในบางกรณีจากปัจจัยทางเสรีภาพของบารอมิเตอร์วัดเสรีภาพภาพส่งผลให้มาตรวัดมี “ความเป็นกลาง” มากขึ้น
โดย กานต์ ยืนยง
ที่มา http://www.siamintelligence.com/think-tank-for-thai-future/
หมายเหตุ: หนังสือเล่มนี้เป็นหนึ่งในหนังสือที่ทางมูลนิธิฟรีดริช เนามันสนับสนุนการตีพิมพ์ เพื่อส่งเสริมเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น และการยอมรับฟังความคิดเห็นที่แตกต่าง อันเป็นหนึ่งในสาระของความเป็นประชาธิปไตย ด้วยเนื้อหาที่เป็นบทสัมภาษณ์ของนักคิด และผู้ที่มีบทบาทในการเมืองไทยปัจจุบัน
นับจาก 19 กันยายน 2549 เมืองไทยก็เข้าสู่ “กลียุค(Choas)” มีการชุมนุมประท้วงทั้งฝ่ายสนับสนุนและต่อต้านนับครั้งไม่ถ้วน มีความสูญเสียเศร้าสลดไปทั่วทุกหนแห่ง แต่กระนั้น “สังคมไทย” ก็ยังสับสนเพราะไม่สามารถค้นหา “ทางออก” เพื่อนำไปสู่อนาคตที่ดีกว่าได้
บางที “วิกฤตการเมือง” ครั้งนี้ อาจสิ้นสุดลงได้ หากสังคมไทยสามารถค้นพบ “อนาคตใหม่” ที่สดใส ชัดเจน และเป็นที่ยอมรับของทุกฝ่าย เพื่อร่วมกันก้าวเดินไปข้างหน้าร่วมกัน
“ถังความคิด (Think Tank)” คือ หนังสือรวมบทสัมภาษณ์ 12 ผู้ทรงอิทธิพลทางความคิด เพื่อร่วมกันขบคิดค้นหา “อนาคตใหม่” ของสังคมไทยท่ามกลาง “วิกฤตการเมือง” ที่เรื้อรังรุมเร้า
มูลนิธิฟรีดริช เนามัน มีชื่อและตราสัญลักษณ์ใหม่ ซึ่งอ่านได้ว่า:
สำหรับนักเสรีนิยมแล้ว คุณค่าหลักที่เป็นรากฐานของสังคมก็คือเสรีภาพและอิสรภาพ อย่างไรก็ตาม ในหลายประเทศทั่วโลกไม่เว้นแม้แต่ที่ประเทศเยอรมนีเอง อุดมการณ์ด้านเสรีภาพถูกโจมตีเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ผู้คนต่างพุ่งเป้าไปที่ความเสมอภาคของผลลัพธ์ หรือกล่าวถึงเสรีภาพส่วนบุคคลด้วยความระแวงเพราะนิยาม “ความเป็นธรรมทางสังคม” หรือ “ความมั่นคง” แบบผิด ๆ ความรู้สึกด้านลบต่ออุดมการณ์เสรีนิยมดังกล่าว สามารถสังเกตเห็นได้จากการต่อต้านตลาดเสรีและการแข่งขัน รวมทั้งความพยายามที่จะจัดระเบียบและควบคุมคำพูดของประชาชนในที่สาธารณะ ควบคุมการแต่งกาย พฤติกรรม อาหารที่บริโภคเข้าไป ตลอดจนบุคคลที่คบค้าสมาคมด้วย ยิ่งไปกว่านั้นแล้ว “สงครามจากความหวาดกลัว” นี้ ยังได้รับเสียงตอบรับอย่างกระตือรือร้นจนน่าสงสัยจากรัฐบาลทั่วโลก ทั้งในหมู่ประเทศที่ร่ำรวยและยากจน ในการขยายอำนาจของตำรวจและควบคุมเสรีภาพส่วนบุคคล
